DETRANSITIE

Buck Angel: de detransitie-golf is begonnen

Buck Angel, transman en al meer dan dertig jaar in de gemeenschap, stelt vast dat de medische industrie een generatie jongeren schade heeft toegebracht en dat de detransitioners nu naar buiten komen.

Een golf die niet meer te ontkennen is

Angel ziet de detransitie-beweging niet langer als een marginaal fenomeen. Op zijn kanaal komen steeds meer jonge mensen aan het woord die hun transitie ongedaan willen maken en zich afvragen waarom niemand hen heeft tegengehouden. Hij verwacht een explosie van verhalen van kinderen die door de gender-affirming care-industrie zijn beschadigd. De trans-gemeenschap blijft volgens hem ontkennen dat dit speelt of beweert dat de betrokkenen nooit echt trans waren — een uitvlucht die de schade niet wegneemt.

De Planned Parenthood-route

Angel beschrijft hoe makkelijk medicalisatie in de Verenigde Staten is geworden. Bij Planned Parenthood volstaat één gesprek om een hormoonrecept te krijgen. Een zestienjarige tekent in vijf minuten papierwerk dat zij nauwelijks doorleest, en gaat de deur uit met testosteron. Online-aanbieders gaan nog verder: na één online sessie met een therapeut valt er een doos hormonen op de mat, compleet met naalden en bijbehorend materiaal. Het idee dat geinformeerde toestemming hier serieus genomen wordt, noemt hij een grap.

Trauma wordt gemedicaliseerd

In de verhalen die Angel laat zien keert hetzelfde patroon terug. Jonge vrouwen die onverwerkt seksueel misbruik meedragen, een eetstoornis hebben, gepest zijn om hun lichaam of worstelen met depressie en suicidaliteit. In plaats van langdurige geestelijke gezondheidszorg krijgen zij testosteron en een doorverwijzing voor borstamputatie. Verschillende vrouwen vertellen dat de transitie achteraf gezien een masker was: een poging om als man veilig te zijn voor mannen, geen werkelijke identiteit. De medische zorg verwarde een traumarespons met een diagnose en handelde ernaar.

Chirurgen zonder rem

Angel windt zich op over chirurgen die gezonde borsten van tieners en jonge vrouwen amputeren. Er is geen tumor, geen ziekte, geen lichamelijke noodzaak — slechts de bewering van een verwarde tiener dat zij trans is. Een vrouw vertelt dat zij anderhalf jaar na haar coming-out al onder het mes lag, en achteraf wenst dat iemand haar tegengehouden had. Wat afgesneden is komt niet terug. De impact op moederschap, borstvoeding en lichaamsbeleving blijft een leven lang voelbaar.

Gender is een sociale constructie — en dan?

Angel wijst op de innerlijke tegenstrijdigheid van de heersende ideologie. Dezelfde activisten die volhouden dat gender een sociale constructie is, beweren tegelijk dat een kind van acht jaar oud — nog nauwelijks gesocialiseerd — een aangeboren genderidentiteit zou hebben die medicalisatie rechtvaardigt. Als gender sociaal is, dan is genderdysforie dat ook. Niemand wordt geboren met een trans-identiteit; die ontstaat in interactie met cultuur, sociale media en peer-druk.

TikTok als versneller

Volgens Angel had de huidige epidemie zonder TikTok nooit deze omvang gekregen. Het begon op Tumblr rond 2010, maar TikTok heeft de identiteit als zelfexpressie viraal gemaakt. Tieners worden via algoritme-bubbels naar trans-content geleid, ervaren een vorm van love bombing in trans-communities en raken overtuigd dat hun ongemak een aangeboren conditie is die alleen door hormonen en chirurgie te behandelen valt. Volwassen activisten oogsten deze jongeren, niet zelden meisjes met trauma, en presenteren transitie als verlossing.

Geen behandeling voor kinderen

Na decennia in de gemeenschap komt Angel tot een stelling die hij eerder niet had ingenomen: geen kind hoort hormonen of chirurgie te krijgen, zelfs niet wanneer er sprake is van genderdysforie. Wat kinderen nodig hebben is geestelijke gezondheidszorg tot zij volwassen zijn, en bevestiging van hun lichaam zoals het is. Volwassenen mogen voor zichzelf kiezen, maar alleen wanneer zij daadwerkelijk de informatie en de tijd hebben gekregen om die keuze te maken. De huidige praktijk biedt dat niet.

Wie gaat dit opruimen?

Angel sluit af met de vraag wie zich straks om de beschadigde generatie gaat bekommeren. De doktoren en activisten die deze kinderen op de behandeltafel hebben gekregen, zullen volgens hem ooit verantwoording moeten afleggen. Tot die tijd groeit de groep jonge volwassenen die onvruchtbaar is, een veranderde stem heeft, littekens draagt en een leven moet opbouwen na een transitie die er nooit had mogen komen.